Een scala aan flesjes op de badrand
Er hangt een walm van deodorant

In zijn afgezakte spijkerbroek
Creëert hij zijn nieuwste look

‘Ik ben zo weg mam, misschien dat ik nog bel’
Op de grond valt een klodder gel

Zijn stem kleurt dieper en wat schor
Hij telt de haren van zijn ‘snor’

‘Blij dat ik minder puisten heb dan Coen
Tjezus! Je zult het met zo’n kop moeten doen’

Hij checkt zijn net gepoetste tanden
Ademt in de kom van zijn handen

‘Ik weet trouwens nog niet waar ik eet’
Controleert zijn T-shirt op zweet

‘Ik heb met de jongens afgesproken
Je hoeft voor mij niet te koken’

Wat slungelig staat hij daar
Ik zeg: Doe je de groeten aan haar?

Een vette grijns op zijn gezicht
Hij straalt, één en al zonlicht

In mijn hals belandt een verdwaalde zoen
En alleen ik ruik nog het jochie van toen

© Janine Jongsma 2011